Më 24 mars 1999, në mbrëmje, NATO nisi një fushatë ajrore që do të ndryshonte ndjeshëm rrjedhën e historisë së Kosova. Ky intervenim, që zgjati 78 ditë, u ndërmor si përgjigje ndaj një krize humanitare në përkeqësim dhe kishte për qëllim të detyronte Republikën Federale të Jugosllavisë të ndalte represionin në Kosovë. Operacioni u karakterizua nga sulme ajrore strategjike ndaj objektivave ushtarake dhe infrastrukturës në Serbi, Mal të Zi dhe Kosovë, me synimin për të dobësuar kapacitetet ushtarake dhe për të imponuar një zgjidhje të konfliktit.
Fushata nisi me sirenat në Beograd, të pasuara shpejt nga sulmet e para ajrore, përfshirë një shpërthim të fuqishëm në fabrikën e avionëve “Lola Utva” në Pančevo. Ky sulm i parë dha tonin për një seri operacionesh që shënjestruan bazat ushtarake, qendrat e komunikimit dhe komandës, si dhe infrastrukturën kritike për operacionet e ushtrisë jugosllave. Ndër goditjet më të rëndësishme ishin ndërprerja e rrjetit elektrik serb, dëmtimet e mëdha në objektet ushtarake në Beograd, si dhe sulmet ndaj rafinerive dhe depozitave të naftës për të paralizuar logjistikën ushtarake.
Vendimi për nisjen e fushatës ajrore erdhi pas diskutimeve intensive brenda NATO-s dhe u shoqërua me kundërshtim nga Rusia dhe Kina. I udhëhequr nga Sekretari i Përgjithshëm i atëhershëm Javier Solana dhe i urdhëruar nga presidenti Bill Clinton, veprimi u ndërmor pa miratim nga Këshilli i Sigurimit i OKB-së, pasi presidenti jugosllav Slobodan Milošević refuzoi të angazhohej në zgjidhje politike për krizën në Kosovë. Efekti i menjëhershëm i ndërhyrjes u ndje në të gjithë rajonin, me dëmtime të dukshme të aseteve ushtarake, përfshirë avionë të dëmtuar pas bombardimeve.
Pas 78 ditësh sulmesh ajrore, fushata përfundoi me miratimin e Rezoluta 1244 e Këshillit të Sigurimit të OKB-së më 10 qershor 1999. Kjo rezolutë shënoi fillimin e një epoke të re për Kosovën, duke çuar në tërheqjen e forcave jugosllave dhe vendosjen e UNMIK. Më pas u vendos edhe forca paqeruajtëse e udhëhequr nga NATO, KFOR, e cila siguroi stabilitetin dhe ndihmoi në tranzicionin paqësor.
Pasojat e ndërhyrjes hapën rrugën për shpalljen e pavarësisë së Kosovës më 17 shkurt 2008. Që atëherë, Kosova është njohur nga 117 shtete, përfshirë të gjitha vendet e G7, duke konfirmuar sovranitetin dhe vendin e saj në komunitetin ndërkombëtar.
