11 shtatori i vitit 2001 mbetet një nga ditët më të errëta në historinë e Amerikës. Pothuajse 3,000 persona humbën jetën në sulmet terroriste që goditën Kullat Binjake në Nju Jork, Pentagonin në Uashington D.C., dhe një avion të rrëmbyer që u rrëzua në Pensilvani. Mes viktimave ishin edhe tre shqiptarë, historitë e të cilëve jetojnë ende në kujtesën e komunitetit shqiptaro-amerikan.
Simon Dedvukaj, vetëm 26 vjeç, punonte si mbikëqyrës mirëmbajtjeje në Qendrën Botërore të Tregtisë. Në atë mëngjes tragjik ai ndodhej në Kullën Veriore. Simon njihej si djalë punëtor, i përkushtuar për të ndihmuar familjen dhe komunitetin. Pas vdekjes së tij, në Nju Jork u krijua Simon M. Dedvukaj Foundation për të mbështetur gjeneratat e reja dhe për t’i nxitur ato që të shërbejnë për familjen dhe shoqërinë—një mënyrë për ta mbajtur gjallë kujtimin e tij.
Rrok (Rocco) Camaj, me origjinë nga Malësia e Madhe, punonte si pastrues dritaresh në Kullat Binjake. Më 11 shtator, ai ndodhej në katin e 105-të kur avioni goditi kullën. I bllokuar brenda, Rroku arriti t’i telefononte djalit të tij, Vincent, për t’i thënë lamtumirë. Fjalët e tij të fundit, që familja të qëndrojë e fortë dhe e bashkuar, mbeten një kujtim i përjetshëm i guximit dhe dashurisë së tij.
Mon Gjonbalaj, 65 vjeçar nga Kosova, kishte kaluar shumë vite duke punuar në Qendrën Botërore të Tregtisë. Atë ditë ndodhej në katin e 86-të. Në telefonatën e fundit, ai u tha fëmijëve të tij të qëndronin të fortë dhe të kujdeseshin për njëri-tjetrin, duke qenë i vetëdijshëm se nuk do t’i shpëtonte tragjedisë. Historia e tij, ashtu si ajo e Simonit dhe Rrokut, reflekton sakrificën dhe dinjitetin e njerëzve të zakonshëm që u gjendën në një tragjedi të jashtëzakonshme.
