Para 12 vjetësh, në këtë mbrëmje, huliganët serbë në stadiumin e Partizanit në Beograd e kaluan pjesën e parë duke thirrur “Vritni shqiptarët”. Pastaj një dron i vogël u ngrit mbi tribuna me një flamur kuqezi, dhe nata përfundoi me lojtarët e Shqipërisë duke u mbrojtur nga sulmuesit në fushë.
Tifozët shqiptarë ishin ndaluar në ndeshjen kualifikuese për Euro 2016 të 14 tetorit 2014, dhe çdo simbol shqiptar ishte i ndaluar. Armiqësia nisi para fishkëllimës së parë. Federata Shqiptare e Futbollit tha se autobusi i kombëtares u qëllua me gurë dhe se ndaj delegacionit u hodh një copë betoni. Lojtarët që po largoheshin nga nxehja u mbuluan me monedha dhe çakmakë.
Himni shqiptar u mbulua nga fishkëllimat. Tifozët serbë dogjën një flamur të NATO-s dhe hodhën fishekë ndaj Ansi Agollit ndërsa po gjuante një korner. Një shishe u hodh ndaj Bekim Balajt, ndërsa rezervat që po nxeheshin anës fushës u goditën me sende të forta. Pavarësisht gjithçkaje, Shqipëria e mbajti Serbinë në 0-0.
Në minutën e 42-të, gjyqtari anglez Martin Atkinson e ndali lojën sërish për shkak të fishekëve. Pikërisht atëherë u shfaq droni.
Poshtë tij varej një flamur me Ismail Qemalin dhe Isa Boletinin, datën 28 Nëntor 1912, hartën e trojeve shqiptare në Ballkan dhe një fjalë të vetme në anglisht: “Autochthonous”.
Mbrojtësi serb Stefan Mitrović kërceu dhe e shkuli. Andi Lila dhe Taulant Xhaka u vërsulën për të mbrojtur flamurin. Bekim Balaj e rimori, por një tifoz serb hyri në fushë dhe e goditi në kokë me një stol plastik. Kapiteni Lorik Cana e rrëzoi sulmuesin përtokë. Brenda pak sekondash, huliganët serbë po vërshonin në fushë dhe po sulmonin lojtarët shqiptarë me karrige dhe me çfarëdo që mund të hidhnin.
Shqiptarët vrapuan drejt tunelit nën një breshëri sendesh, ndërsa lojtarët serbë dolën nga fusha të duartrokitur. Federata shqiptare tha se lojtarët u sulmuan nga stjuardët dhe policia rrugës për te zhveshtorja. Cana tha se lojtarët e tij u goditën edhe brenda tunelit, madje edhe nga stjuardët.
Pastaj, me urdhër të Prokurorit të Përgjithshëm të Beogradit, policia kontrolloi çdo lojtar shqiptar dhe çdo çantë për të gjetur telekomandën e dronit. Nuk gjeti asgjë. Katër lojtarë shqiptarë u lënduan. Pas 30 minutash pritje, ndeshja u ndërpre përfundimisht.
Zyrtarët serbë akuzuan Olsi Ramën, vëllanë e kryeministrit shqiptar, se e kishte drejtuar dronin nga loxha VIP, dhe policia e kontrolloi edhe atë. Akuza nuk u provua kurrë. Piloti i vërtetë po udhëtonte tashmë drejt jugut, për në Kosovë.
Quhej Ismail Morina, i njohur si Ballist, vinçier dhe baba i dy fëmijëve nga Shikaji, një fshat pranë Kukësit, që jetonte në Itali që nga viti 2004. Në vitin 2015 ai i tregoi Digitalb-së se ideja kishte lindur në vitin 2010, kur një huligan serb dogji flamurin shqiptar në një ndeshje në Genova. Kur shorti i vitit 2014 e vendosi Serbinë dhe Shqipërinë në të njëjtin grup, një mik italian i tha me shaka që shqiptarët të përgjigjeshin me një helikopter të vogël me një mesazh.
Morina u përgatit për muaj të tërë. U stërvit për më shumë se një muaj në tokën e një miku në Itali. Një flamur i madh, i ngritur me dy dronë, nuk funksionoi, prandaj u ndal te një flamur 1,20 me 1,70 metra dhe një dron i vetëm. Shokë nga grupi Tifozat Kuq e Zi e ndihmuan të mbulonte 5 deri në 7 mijë eurot që kushtoi.
Më 10 tetor i puthi fëmijët në gjumë dhe udhëtoi rreth 12 orë me makinë nga Milano. Në kufirin kroato-serb, policët donin të dinin pse një burrë me një makinë modeste mbante tre dronë me vlerë 3 mijë euro. Dhurata për nipërit, u tha ai.
Për tri net ai vëzhgoi rrugët rreth stadiumit. Zgjodhi një kishë rreth 50 deri në 70 metra larg, duke llogaritur se një objekt kulti do të tërhiqte më pak vëmendjen e policisë. Një mik nga Shkupi, që e njihte vetëm nga interneti, iu bashkua natën para ndeshjes.
Ditën e ndeshjes hyri herët, para se policia të rrethonte zonën, dhe qëndroi i fshehur mes pishave dhe gardhit të kishës për 17 orë. Plani ishte ta ngrinte dronin gjatë himneve, por një i dehur që sillej aty pranë i humbi gjysmë ore. Me pjesën e parë drejt fundit, u ngjit nëpër tubin e kullimit deri te harqet e kishës, me telekomandën në dhëmbë.
E rrotulloi dronin mbi lagje, e futi në stadium nga ana tjetër dhe e drejtoi katër herë drejt tribunës VIP, ku e dinte se ishin zyrtarë të lartë serbë. Pastaj, duke menduar se lojtarët me të kuqe ishin shqiptarët, e uli flamurin drejt tyre. Ishin serbët. “Ngjyrat e zemrës më tradhtuan”, tha ai.
E la telekomandën te kisha, rrëshqiti nëpër tub dhe iu shmang dy herë patrullave të policisë rrugës për te makina. Ai dhe miku i tij u nisën drejt kufirit. Në anën e Kosovës, i pyeti policët si kishte shkuar ndeshja. “Vlla, është bërë nami, ka rënë Isa Boletini dhe Ismail Qemali në Beograd”, iu përgjigjën. Në orën 5 të mëngjesit ishte në Prishtinë.
Atë natë, mijëra tifozë e pritën kombëtaren në aeroportin e Rinasit dhe rreth 15 mijë njerëz festuan në sheshin “Nënë Tereza”. Në Serbi, pas ndeshjes, të paktën një duzinë furrash dhe dyqanesh të shqiptarëve në Vojvodinë u dogjën, njëra prej tyre me bombë.
Vendimi i parë i UEFA-s i dha Serbisë fitoren 3-0, duke fajësuar Shqipërinë që refuzoi të rikthehej në fushë, edhe pse i hoqi Serbisë tri pikë dhe gjobiti të dyja federatat me nga 100 mijë euro. Cana tha se gjyqtari nuk e urdhëroi kurrë skuadrën të rikthehej, por vetëm pyeti nëse lojtarët ishin në gjendje të vazhdonin.
Gjykata e Arbitrazhit Sportiv (CAS) e përmbysi këtë vendim. Më 10 korrik 2015, ajo e hodhi poshtë plotësisht apelin e Serbisë dhe vendosi se ndërprerja u shkaktua nga dështimet e organizatorëve në siguri dhe nga dhuna ndaj lojtarëve shqiptarë nga tifozët serbë dhe të paktën një stjuard. Shqipërisë iu dha fitorja 3-0. Serbisë i mbetën heqja e pikëve, gjoba dhe dy ndeshje në shtëpi me dyer të mbyllura.
Ato tri pikë e çuan Shqipërinë në turneun e saj të parë të madh. Pas fitores 3-0 në Armeni më 11 tetor 2015, Shqipëria përfundoi e dyta në grup me 14 pikë, dy më shumë se Danimarka, dhe u kualifikua për Euro 2016 në Francë. Serbia përfundoi e katërta me katër pikë. Njëmbëdhjetë vjet pas Beogradit, më 11 tetor 2025, Shqipëria u rikthye në Serbi dhe fitoi 1-0 në Leskovac.
Serbia vazhdoi ta ndiqte Morinën. Në qershor 2017, policia kroate e ndaloi në Dubrovnik me një urdhërarrest serb për nxitje të urrejtjes. Gjykatat kroate e miratuan ekstradimin, por qeveria, presidenti dhe federata e futbollit e Shqipërisë luftuan kundër tij për muaj të tërë. Në fund, ministri kroat i Drejtësisë refuzoi ta dorëzonte në Serbi dhe e dërgoi në Itali, ku u lirua në korrik 2018.
Morina thotë se nuk u frikësua kurrë dhe se nuk pendohet për asgjë. Në 10-vjetor, ai ua dedikoi meritën lojtarëve që e mbrojtën flamurin atë natë, duke shkruar se pa ta, asgjë nga kjo nuk do të kishte kuptim.
