Ema Kurshumlija, studente nga Kosova, është një nga zërat kryesorë në hetimin e publikuar nga The New York Times, i cili zbulon abuzime serioze brenda programit amerikan të vizave J-1. Programi, i prezantuar si mundësi për zhvillim profesional dhe shkëmbim kulturor, për Emën dhe dhjetëra studentë të tjerë rezultoi të ishte një përvojë shfrytëzuese dhe larg asaj që ishte premtuar.

Ema aplikoi në programin J-1 me shpresën për të fituar përvojë profesionale në Shtetet e Bashkuara, duke besuar se kjo do të ishte një hap i rëndësishëm për karrierën e saj. Për të siguruar pjesëmarrjen, ajo pagoi rreth 2,000 dollarë tarifa për agjenci dhe sponsorë të licencuar. Sipas saj, gjithçka iu paraqit si një mundësi ideale për rritje akademike dhe profesionale, një “ëndërr amerikane” për studentët nga vendet me më pak mundësi.

Megjithatë, sapo mbërriti në SHBA, realiteti ishte krejt ndryshe. Në vend të praktikës profesionale të premtuar, Ema u detyrua të kryente punë të rënda fizike, pa lidhje me fushën e saj të studimit. Ajo rrëfen se orari i punës ishte i gjatë dhe rraskapitës, shpesh deri në 60 orë në javë, ndërsa mungonte trajnimi dhe mbrojtja bazë në vendin e punës.

Ema tregon se u ndje e bllokuar në një sistem ku refuzimi i punës ose ankesa ndaj kushteve nënkuptonte rrezikimin e vizës dhe kthimin e detyruar në Kosovë. Frika nga humbja e statusit ligjor e detyroi të pranonte kushte që, sipas saj, nuk do t’u imponoheshin punëtorëve amerikanë. Sponsorët që duhej të monitoronin përvojën e saj, sipas dëshmisë, ishin kryesisht të paarritshëm ose pasivë.

Hetimi i The New York Times zbulon se organizatat sponsorizuese të programit J-1 kanë përfituar miliona dollarë nga tarifat e studentëve, ndërkohë që mbikëqyrja reale e kushteve të punës ka qenë minimale. Në disa raste, drejtues të këtyre organizatave kanë marrë paga shumë të larta, duke ngritur dyshime serioze për keqpërdorim dhe mungesë kontrolli institucional.

Rasti i Emës nuk është i izoluar. Studentë nga vende të ndryshme të botës kanë raportuar përvoja të ngjashme, duke e përshkruar programin si një formë shfrytëzimi modern. Megjithatë, dëshmia e saj ka marrë vëmendje të veçantë pasi pasqyron qartë rrezikun me të cilin përballen studentët nga Kosova dhe rajoni, të cilët shpesh besojnë se programet e tilla janë rruga e sigurt drejt suksesit profesional.